Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
210/ Ashâb-ı Kiram 1 «- Sen bir dine talibsin ki, seni ona erişdirecek kimse bulamayacaksın? Velâkin çıkıp gelmiş olduğun belde den zuhûr edecek olan Nebiyy-i Ahiri’z-Zaman’ın zuhuru yaklaşmıştır. O dîn-i İbrahim üzere meb'ûs olacakdır. Durma git, belki de zuhûr etmişdir» demiş olduğundan Zeyd dahi hemen serîan oradan çıkmış ve Mekke’ye giderken yolda hıristiyanlar tarafından öldürülmüştür. Hazret-i Ömer -radıyallahu anh- ile Said -radıyallahu anh- Resulullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den Zeyd için istiğfar niyaz etmişler ve Cenab-ı Risalet-Meâb: «- Hay hay, Zeyd yevm-i kıyametde başlı-başına bir ümmet olarak ba's olunur» diyerek muvafık cevap vermişlerdir. Varaka bin Nevfel ki, bed’-i vahiyde Hazret-i Fahr-i Ri- sâlet -sallallahu aleyhi ve sellem-’in nübüvvetini tasdik edip zaman-ı bi’setine yetişemeyerek vefât etmiş âkil ve ehl-i mütalaa bir zatdır. Hazret-i Hadicetü'l-Kübrâ -radıyallahu anhâ'-nın amcazadesidir. Zeyd’in helaki üzerine ona mersiye olarak bir beyit söylemiştir. Zeyd’in bütün ebyatı ehl-i cahiliyyete ta’riz ile berâber tevhid-i Bâri’den ve münacat ve istiğfardan ibâret olup Varaka bin Nevfel'in ebyatı İse dîn-i Hakk’a İhtidası cihetiyle Zeyd’i rüşd ile tehniet ve azab-ı âhıretden halâsa yol bulduğuyla kendisini tebşirden ibâretdir. Esma -radıyallahu anhâ- diyor ki:

