Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
98 / Yansımalar b) Yeşil Ölüm (Mevt-i Ahdar) Yama üstüne yama dikip yamalı elbise giymek yeşil ölümdür. Bu, insanın, benliklerden, kibirden ve gururdan uzaklaşması içindir. Hz. Ömer Efendimiz (r.a.)’e yeni bir kaftan getirdiler. Üzerindeki elbisenin bir ipliği çekilecek olsa bütün yamalar bir bir sökülecek cinsten. “Yâ Emira’I-Müminîn! Şu yeni kaftanı giyiniz!” dediler. Yeni kaftanı bir müddet giydikten sonra buyurmuşlar ki, “Bu bana gurur verir, diye korkuyorum; Bana eski elbisemi getirin!” c) Beyaz Ölüm (Mevt-i Ebyad) Nefsi, aç ve susuz bırakmak suretiyle Öldürmek beyaz ölümdür. Şeyh Şabân-ı Velî Hazretleri ömrü boyunca haftada bir üzüm tanesi yiyerek yaşamıştı. Şaşırmayalım, Allah dostlan manen doyurulur. Aziz Mahmud Hüdayî Hazretleri de, bir elmayı dahi yemezmiş, sadece elmayı koklarmış. Bulmuş, tek bulan Mevtam seni, diyor ya bir şiirinde, işte o büyüğümüz bulanlardan. d) Kırmızı Ölüm (Mevt-i Ahmer) Kırmızı ölüm ise sürekli olarak nefsin isteklerine muhalefet etmektir. Hacca giden bir kardeşimiz Hacı Haşan Efendimiz (k.s.)’e şöyle anlatmıştı: Efendim! Hacda kafile sorumlusu idim. Kurban için para topladım. Nefsim vesvese vermeye başladı: “Kafiledeki hacılardan toplanılan paralardan yüzer riyal alsan kimsenin ruhu bile duymaz.” Alayım mı, almayayım mı diye çok mücadele ettim nefsimle. Fakat sonunda, icabet ettiğim, sözünü, sohbetini dinlediğim üstadımın hatın var, dedim

