Yansimalar

Sayfa metni

Yansımalar / 97 I. ÖLMEDEN ÖNCE ÖLMENİN ÇEŞİTLERİ Tasavvufta ölüm, nefsin heva ve. heveslerine muhalif davranıp onu yenmektir. Nefs, süflî aleme çekilince kalp ölür, ulvî aleme çekilince kalp ve ruh hayat bulur. Nefisle yapılan bu mücadele büyük cihad olarak adlandırılır. Nefsin ıslahı bu dünyada olur ancak. Şair ne güzel söylemiş: "Mûtû kalbe en temûtû ” sırrına mazhar olan Gördü onlar haşr ü neşri neflıa -i sür olmadan Ölümler de Çeşit Çeşittir a) Siyah Ölüm (Mevt-i Esved): Bu ölüm halktan gelen bütün ezâ ve cefâlara sabretmektir. İnsanlardan gelecek olan sıkıntılar, Allah dostlarının kalplerine tesir edemez. Bu hususta şu haber ifade etmek istediklerimizi çok güzel yansıtıyor: “Ey Habibim! Bir avuç toprağı atmaya değmez. Bir avuç toprağa bile değmez.” Sami Ramazanoğlu hazretlerinin (k.s.) damatları Ömer Kirazoğlu Bey anlattılar: Bir kuş ceviz ağacına konmuş, epeyce ağacın dalında istirahat etmiş. Ferahlamış. Yorgunluğunu gidermiş. İstirahattan sonra ağaca; “Seni rahatsız ettim, ne olur beni bağışla!” demiş. Ceviz ağacı ise, “Ne konduğundan haberim var, ne göçtüğünden.” demiş kuşcağıza. Siyah ölümle ölenlerin hali de böyledir.