Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Yansımalar / 23 IV. O (s.a.v)’NA HÜRMETTE KUSUR Bir hadîs-i kudsîde Cenâb-ı Hak, “Sen olmasaydın, Sen olmasaydın Habibim âlemleri yaratmazdım.” buyuruyor. Her şey kendisinin yüzü suyu hürmetine yaratılan şanı yüce Peygamberimiz’e ve ehl-i beytine hürmette çok küçük de olsa bir kusur, gayretullaha dokunur. O Sarığın O Başla Çıkması Gerekir Hallac-ı Mansur’un bir hatasından dolayı enbiya ve evliya Kuds-i Şerifte, Mescid-i Aksa’da biraraya gelirler. Hatasını izah etmek, inşallah yanlış anlaşılmalara , neden olmaz. Bundan hep çekiniyorum. Hallac-ı Mansur bir an, “Neden Miraç’ta Muhammed Mustafa (s.a.v.), ümmet-i Muhammed’in affını diledi de, bütün insanlığın affını dilemedi.” diye düşünmüştür. Tam bu sırada Hz. Mustafa (s.a.v.), cesed-i mübarekleriyle temessül edip geldiler ve buyurdular ki: “Biz, Hakk’ın fermânını isteriz ve ancak onu söyleriz. Bizim gönlümüz O (c.c.)’nun fermanının otağıdır. Allah’ın olmayan irade ve fermandan pak ve masumdur. Eğer Bana, “Onların hepsinin bağışlanmasını iste.” diye ferman etse idi, Ben de onların hepsini isterdim.” Huseyn b. Mansur sarığını başından çıkardı ve Hz. Mustafa (s.a.v.)’nın huzurunda mahcubiyetinden yere kapandı. Cenâb-ı Mustafa

