Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Süfyan fikrini anlattı. Bu sene kıtlıktır. Bize ucuzluk se nesi olmalı ki develerimiz ot yemeli biz südünü içmeliyiz. Bunlar mümkün olmadığından dönmek isteriz. Fakat Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem- harb mevkiine gelir, boş bulursa cesareti artar dedi. Ve “Ey Nuaym! Eğer sen Medine’de bizim külliyetli asker ve mühimmatla geldiğimizi müslümanlara anlatır, kalblerine korku verir isen sana on deve veririm” diyerek Nuaym’ı Medine’ye gönderdi. Kendi de askeriyle beraber eli boş Mekke’ye döndü. Ehl-i Mekke bunu görünce alay ederek tahkir etti ler. Nuaym ise Medine’ye geldi. Bir çok yalanlar neşretti. Müşriklerin kuvvetinden Ehl-i İslâm’ın zafından ve harbe gidilirse bir tane kalmayıp kamilen kılınçdan geçirilece ğinden bahsetdi. Bu söz fena tesir bıraktı. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- de bunu işi tince; “Ben yalnız giderim uadimden dönmem” bu yurdu. Ve harbe hazırlandı. Ashâbdan yetmiş kişi ile Medine’den çıkdılar ve Bedr-i Sağîr denilen mahalle geldiler. Fakat düşmandan bir kimse görmediler. Bedr-i Sağîr’de Arablarda âdet üzere sekiz gün panayıra tesadüf ettiler. Yanlarında bu lunan hurma ve sâireyi satarak bir çok menfaat temin etdiler mukabilinde üzüm ve sahtiyan gibi şeyler aldılar. Sâlimen ve ğânimen Medine’ye avdet ettiler. 132