Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Üç Sahâbînîn Tevbesi / 67 lah -sallallahu aleyhi ve sellem-’e selâm verdim. Mübârek yüzü meserretten şimşek çakar gibi bîr halde bana: «Bir günün hayır ve saadeti ile müjde sana ey Kâ’b ki, annen doğurduğu günden beri yaşadığın günlerin en hayırlısı» buyurdu. Ben: - Ya Rasûlallahü Bu tebşir tarafınızdan mı? Yoksa Allah tarafından mı? dedim. Rasûlullah -sallallahu aleyhi vesellem-: - Hayır, doğru Allah tarafından» buyurdu. Esasen Rasûl-i Ekrem taraf-ı İlâhîden tesrîr duyu rulduğu zaman mübârek yüzü parlardı. Hatta o bir ay parçasına benzerdi. Biz de meserreti! bir vahiy geldiğini onun simâsından anlardık. Vakta ki Rasûlullah’ın huzurunda oturdum. Bu gül yüzün meserreti ve ondan gönlüme akseden haz ve sü rür ile: -Ya Rasûlallah! Allah ve Rasûllulah için hâlis sadaka olmak üzere malımdan sıyrılıp çıkmak tevbemin kabulü icâbındandır, dedim. Rasûlullah -sallalahu aleyhi ve sellem-: ' - «Malının bir kısmını kendine alıkoy. Bu senin için daha hayırlıdır» buyurdu. Ben de: Şu Hayber’deki hisse mi alıkorum, dedim. Rasûlullah’a şöyle de ma’ruzatta bulundum: Ya Rasûlallah! Allah beni bu bâdireden ancak doğruluğum la kurtardı. Artık tevbemin kabûlü ilhâmındandır ki ben