Sohbetler 4

Sayfa metni

Azimetle Amel 75 Sâmi Sultanım, kurban olduğum, Es'ad Erbîlî Efendi­ miz sohbet odasına girdiği zaman hiç konuşmazdık, hüngür hüngür ağlardık. Siz şimdi bu makâmm sahi­ bisiniz, sohbet meclislerimiz niye böyle olmuyor? Niye hüzünlenemiyoruz, niye ağlayamryoruz?" diye sorunca Üstadımız buyurmuşlar ki: "Mehmet Efendi, o dediğin vakitte Konya'da bir banka vardı. Şimdi elli bir banka var." Saymış gibi her şeyi bilir Üstâdımız -bi-iznillah-. Allah bildirirdi ona. Saymışlar; gerçekten elli bir tane banka var. Gözlerimiz taş oldu. Hatta taştan da katı oldu. Ağ­ lar mı o gözler? Âyette Mevlâ'mız, hakîkat-i hâli ne güzel söylemiş­ ler: ûlj öjJLs xil jÎ !jl>t?Jl5 ¿f^ ¿Ji ı» jj ^jli c~1j |p^ Jl * J * I I ı* / 5 Î ' j i 1 ? jl i i * Z * o ^j>^ Ji-tj Ul üa öü j^^’ ^ y^t ^ ojI>îîJI jjı Âyet-i kerîmenin meâl-i şerifi şöyledir: "Bundan son­ ra kalpleriniz katılaştı, taş gibi oldu, hattâ daha da katı oldu. Çünkü taşın öylesi vardır ki, içinden ırmaklar fışkırır; öyle taşlar da vardır ki şak şak olur ve içinden su çıkar. Yine öylesi de vardır ki, Allah'a olan haşyetinden aşağılara yuvarlanır." (Bakara, 2/74) Gönlümüzün günâhla, mâsiyetle taşlaşmasmdan hatta taştan da daha katı olmasından Allah cümlemizi muhafaza buyursun, haramın semtine yaklaşanlardan eylemesin Mevlâ'm bizleri.