Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
52 / Musahabe 6 - Eğer benimle arkadaş olmayı arzu edersen memleketi aramızda taksîm edelim ve vezirliği sana vereyim, dedi. O da: - Heyhat, yazık, dedi. Zü’l-karneyn: - Niçin, dedi. . - Çünkü halk, mal ve mülk sebebiyle sana düş mandır. Benim dostlarım ise beni kanâatim sebebiyle sevmektedirler. Nûşirevan bir gün avda iken beraberindeki arka daşlarından ayrıldı ve yolu bir bahçeye vardı. Orada bulunan bir çocuğa: - Bana bir nar verir misin, dedi. Çocuk da verdi. Sonra Nûşirevan narın tanelerinden bolca su çıkararak susuzluğunu giderdi ve bu hal onun hoşuna gitti. İçin den, bu bahçeyi sâhibinden alırım, diye geçirdi ve tek rar bir nar daha istediğinde bu defa aldığı narın suyu az çıkınca çocuğa bunun sebebini sordu. Çocuk da: - Herhalde melik zulme meyletti, dedi. Bunun üze rine melik tevbe etti ve tekrar bir başkasını isteyince bi rinciden daha İyisini buldu. Çocuk bu sefer: - Umulur ki, melik tevbe etmiştir, dedi. Nûşirevan bu hâdiseyle zulümden intibâha geldi ve ismi adâletle bâkî kaldı. Nûşirevan öldüğünde tabutuyla memleketin her