Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Dünya Sevgisi / 51 Hikâye olunur ki: . Zü’l-karneyn, dünyaya değer vermeyen, ölülerinin kabirlerini kapılarının önüne yapan, yerden yetişen ne batlarla rızıklanan ve tâatla meşgulbir kavme rastladı ve onların reislerine elçi gönderdi. Reisleri: - Benim Zü’l-karneyn'le görüşmeme ne gerek var, diye görüşmekten imtinâ etti. Bilâhare Zül-karneyn on ların yanına geldi ve: - Niçin sizin altın ve gümüşünüz azdır? - Bizim aramızda dünyaya tâlib olan yoktur. Çünkü dünya hiç kimseyi doyurmam ıştır. Bu yüzden biz ölü mü unutmamak için ölülerimizin kabirlerini kapımızın önüne yapıyoruz. Sonra bir kafatası, çıkardı ve: - Bu, halkına zulmeden ve dünya malını cem eden meliklerden birinin başıdır. Allah onun rûhunu kabzetti de onun seyyiâtından başka bir şeyi geri kalmadı, dedi. Tekrar bir başka kafatası çıkardı ve: - Bu da âdil ve müşfik bir melikin başıdır. Allah te- âlâ onun rûhunu kabzetti de onu cennetine yerleştirdi ve de'recesini yüceltti, dedi. Topluluğun reisi bu defa elini Zü’l-karneyn’in başı nın üstüne koydu ve: - Senin başın bunların hangisinden, dedi. Zü'l-kar- neyn ağladı ve:

