Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
134 / Musâhabe 4 ---------------------------;------------------ ;----------------- İnsan her rastgeldiği yerde yememelidir. Belirli bir yemek vakti olmalıdır. Eğer kısa aralıklarla azar azar dahî yese birinci hazmolunmadan yemiş olacağı için bu, mideyi bozar ve zayıflatır. Büyükler demişlerdir ki: Dört şey ancak sonu belli olunca medholunur: 1- Yemek hazmolunduktan sonra. 2- Savaştan döndükten sonra. 3- Ekin büyüdükten sonra. 4- Kadın öldükten sonra. Tok karnına yaş ceviz yemek hazımsızlık verir. Kır mızı dutu aç karnına yemek bir zarar vermez, tok kar nına yemek hasta eder. Hurma, kuru üzüm vesâir tatlı ları çok yemek diş etlerini bozar ve dişlere zarar verir. Çok tuzlu yemek göze zarar verir. Çok soğan ye mek balgamı artırır ve göz kararması olur. Kâfî miktarda yağlı şeyler yemelidir. Akla faydası vardır. Kifayet miktarı tatlı hilmi artırır, kifayet miktarı mercimek kalbe rikkat verir ve kanı inceltir, fazlası za rardır. Balkabağı da dimağı kuvvetlendirir. Hazret-î Ali -kerremallahu vecheh- demiştir ki: “Yemeğe tuzla başlayan ve tuzla bitireni Allah te- âlâ yetmiş türlü hastalıktan temizler. Yedi gün sabah vakitlerinde yirmi bir tane kızıl üzüm (kuru) yerse bede ninde sevmediği bir şey kalmaz.”