Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Duâ / 237 münşerih ve duâya istekli bulunduğu zamanlarda ilhâh ile duâlara devam etmekliğimiz lâzımdır. Duâyı muvakkat bir zaman için edip de şâir evkât- ta terk etmek muvâfık olmadığı evvelce müteaddid âyât-ı celîle ve tefsîren beyân edilmiş bulunmaktadır. Duânın en mühim şartı evvelce de söylediğimiz veçhile helâl lokmadır. Bed Duâ “Bir kimse şefâat-i hasene ile şefaat ederse o şefaatten kendisi için nasîb olur. Eğer bir kimse şe faat-1 seyyie ile şefaat ederse o şefâatin vizr ü ve- bâlinden o kimse için nasîb vardır. Allah teâlâ haz retleri şefâat-ı haseneden ve seyyieden her şey üzerine ceza vermeğe muktedir oldu ki, hiçbir sey- yieyi cezâsız bırakmaz.”206 Bu âyet-i celîlede şefâat-ı hasene ile murâd; Ra- sûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in mü'minleri, emr-i hayr olan kıtâle teşvik buyurması mânâsına oldu ğu gibi mü’minlerden bazıları da mücâhedeye rağbet ettiklerinde hazırlıkları olmadığı cihetle bazı mü’minler ağniyâya şefâat ettiklerinden onlardan sâdır olan şefâ- 206. Nisa Sûresi / 85