Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Duâ / 227 Cenâb-ı Hak bundan sonra şöyle buyuruyor: Ji*i cJ^J^ (^ Ö^*-J |*^ '^ (*^^1 ^ “Vaktaki biz onlara necat verince yeryüzünde bi-gayri hakkın tuğyan ve fesada sa’y ederler.”190 190. Yûnus Sûresi 723 191. Lokman Sûresi 7 32 Hulâsa, İnsanların müzayaka zamanında ihlâs üze re Allah teâlâ hazretlerine iltica etmeleri âdetleri olduğu ve o müzayaka zâil olmasıyla ekseriyâ ihlâs üzere de vam da zâil olduğu ve insanların dâima fırsat esiri olup refâh-r hal üzere yaşamalarının çok zaman tuğyâna se bep olduğu bu âyet-i celîleden anlaşılmaktadır. Nitekim: Üi jjÎüI <5 '^^ ¿11>S JJÜĞ '¿^ ^lj JÎ ^ll LjIjL Jİt^jlij JLyjrSj (*4^ j*Jl (^^ t*^“ “İnsanları deryâda bulutlar gibi cesîm dalgalar gölgelik gibi ihata ettiğinde onlar Cenâb-ı Allah’a ihlâs üzere kemâl-i tezarrû ile duâ ederler. Vaktâki Allah teâlâ onları denizin şiddetinden halâs ile ka raya çıkardığında onlardan ancak bazıları Cenâb-ı Hakk’a teveccühlerinde adalet ederler. Bizim âyet lerimizi ancak gaddar olanlar, küfrân-ı nîmet eden ler inltâr ederler.”191 Tefsîr-i Hâzirim beyânına nazaran bu âyet-i celîle; Ebû CehıTin oğlu İkrime hakkında nâzil olmuştur. Mek ke’nin fethi günü İkrime Yemen cânibine firar etmek