Musahabe 3

Sayfa metni

22 / Musâhabe 3 -----------------------------------.--------------------------------- Yani benim dostluğumda ve hıfz-ı emânımda bulu­ nan dâimü’l-evkât taat ve ibâdet ile meşgul olan hâs kullarıma, evliyâma kim ki, adâvet ve onlara ezâ ve ce­ fâ ederse o kimse bilmiş olsun ki ben onunla muhâri- bim ve onu mahv u helâk ve sonra da muazzeb eyle­ rim ve onlara muhabbet eden kimseye de muhabbet eylerim, demektir. "Hiç bir kul ona farz etmiş olduğum şeyden ziyâde sevgili bir şey ile bana mukarreb olamamıştır." Yani fe- râiz-i ilâhiyeyi bihakkın edâ ve nevâhîden ictinâb eden kimse veliyyullah ve mukarreb ilallah olur, demektir. “Ve benim bazı kullarım ferâiz-i ilâhiyenin edâsıyla berâber nevâfili dahî icra ve edâda devam eder. Ta ki ben ona muhabbet ederim. Onu severim. Artık ben ona muhabbet edip ben onu ziyâde sevdikten sonra ben o kulumun sem’i olurum, öyle sem’i ki o her mes- mûâtı o sem'İ ile işitir. Ve dahî ben o kulumun basarı olurum ki, kulum her mübassarât ve mer’iyyâtı o basar ile görür. Ve ben o kulumun eli olurum ki, o kul her makbû- zâtını o el ile ahz ü kabz eyler. Ve ben o kulumun ayağı olurum ki kulum her yer­ de onunla meşy u hareket eyler ve eğer kulum benden bir şey suâl ederse hakkâ ki derhal ben ona o şeyi îtâ eylerim ve kulum mehâviften, şeytandan ve sâireden bana istiâze ederse her halde ben onu iâze ve muha­ faza eylerim.