Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hicret ve infak / 153 Bu âyeti celîlenin sebeb-i nüzûlü: Beyzâvfnin beyânı veçhile Cündeb îbn-i Amre is minde bir şeyh-i fânî hasta olduğu halde Medîne-i Mü- nevvere’ye hicret etmek istedi. İki oğluna “Beni sala koyun omzunuzda götürün.” dedi. Mahdumları da em rine itâatle omuzlarında götürdüler. Mekke'ye yakın “Ten'îm" denilen mahalle gelince ölüm emâresini gör dü. Bu hasta ihtiyar sağ elini sol eline vurdu ve: - Ey benim Rabbim! Şu elim senin ve diğer elim Rasûlün içindir. Rasûlün her neye bey'at ettiyse ben de onun bey'at ettiği ahkâma bey’at ettim.” dedi ve ve fat etti. Ashâb-ı Rasûlullah bunu işitince: - Medine’ye gelse de vefat eyleseydi hicreti tam ve ecri ziyâde olurdu, demeleri üzerine bu âyet-i celîlenin nâzil olduğu mervîdir. Hulâsa: Niyet-i hâlisa ile beldesinden çıkan kimse maksadı olan beldeye varır ve ömrü vefâ ederse pek çok vüs’at bulacağı ve düşmanlarını hakîr ve zelîl kıla cak nimetlere nâil olacağı ve ömrü vefâ etmez ve mak sadı olan beldeye varmaksızın yolda vefat ederse hicre tinin noksan olmayacağı ve hicretinden dolayı vâki olan kusurunu Cenâb-ı Allah’ın mağfiret ve rızk-ı vâsi ile merhamet buyuracağı bu âyetten müstefâd olmaktadır. çCh OT