Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hicret ve İnfak / 145 "O kimseler ki onlar düşmanlan tarafından zu lüm olunduktan sonra Allah’ın rızâsını tahsil için hicret ettiler; elbette biz onları dünyada güzel bir makamda iskân eder vi rızık veririz. Eğer hicret eden kimseler bilmiş olsalar onlar için âhirette ha zırlanan ecir daha büyüktür. Zulümden sonra hicret eden o kimseler kİ onlar müşriklerin ezâlarına sab rettiler ve ancak Rabblerine îtimad ettiler. İşlerinin küllisini Allah’a tefviz etmek de âdetleridir. ”115 buyu ruyor. Fahr-i Râzî, Hâzin, Nisâbûrî’nin beyânlarına na zaran bu âyet-i celîle, ashabdan Hazret-i Bilâl, Su- heyb, Habbab, Âbis, Ebû Cendel -radıyallahu anhum- haklarında nâzil olmuştur. Çünkü bunlara Kureyşîler dînlerinden döndürmek için çok ezâ yaparlardı. Hatta Hazret-i Bilâl -radıyalla- hu anh-'ı Mekke'nin dışında yatırıp karnının üzerine kaldıramayacağı ağır taş koymakla ezâ ettiklerini gö rünce Hazret-i Ebû Bekir -radıyallahu anh- satın alıp kölelikten âzâd ettiği ve diğerlerine de envâ-i ezâ ve cefâyı revâ görmeleri üzerine hicretlerine müsâade olunmak üzere bu âyetin nâzil olduğu mervîdir. Bu âyet-i celîlede hicret ile murâd; Cenâb-ı Allah’ın rızâsını tahsîl ve dînini muhâfaza-için vâkî olan hicret olduğuna işaret için ¿l ^îf^ vârid olmuştur. 115. Nahl Sûresi / 41-42