Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hılfü'l-Fudûl ve Muâhât / 27 Meselâ, Selmân ile Ebu’d-Derdâ ve Ammâr ile Hu- zeyfe ve Mus’ab ile Ebû Eyyûb el-Ensârî -radıyallahu anhüm- aralarında mîzâç ve hissiyât îtibâriyle tam bir vahdet vardır. Bu Muâhât’ın Hedefi Mü’min kardeşlerin yekdiğerine yardım, sıla ve ih- sân, nasîhat ve rehberlik etmeleri ve daha mühimmi ze- vi’l-erhâmdan evvel yekdiğerine vâris olmaları idi. Enfal Sûresinde: “O kimseler ki îmân edip hicret ettiler ve malla rıyla, canlarıyla Allah yolunda mücâhede ettiler. O ensâr ki muhacirleri barındırdılar ve onlara yardım ettiler. İşte bu muhacirlerle ensâr birbirlerinin velî leridir.”9 9. Enfâl Sûresi, 72. 10. Enfâl Sûresi, 75 Bu âyet-i kerîmedeki velayet; nusret, muâvenet, nasîhat ve verâsetle tefsir, edilmiştir. Bedir gazâ ve ganimetinden sonra muhâcirler en- sârın muavenetinden vâreste kalmaları üzerine Enfâl Sûresi'nin son ayetinde: “Kitâbullah’ta mîrâs husûsunda ulü’l-erhâm birbirlerine daha yakındır.”10 Kavl-Î şerîfi ile müesses olan mîrâs nesh edilmiştir.