Musahabe 1

Sayfa metni

130 / Musahabe 1 dir. Namaz kılarsa da sûret-i namazdır. Eğer sâim ise sûret-i savmdır. Ve şâir a'mâl de buna kıyâstır. Zirâ nefs-i emmâre, daha serkeştir, kendi inkârı üzredir. O vaziyette hakîkat-ı a’mâl ne gûnâ husûle gelebilir? Ancak nefis itmi’nâna erişip de emmârelik, serkeş­ lik ve tuğyândan fâriğ olduktan sonra hakîkî a’mâl yeri­ ne gelip, namazın ve sıyâmın ve şâir a’mâlin hakîkatı edâ edilmiş olabilir. işte cennât ve naîm-i âhiret ve rü’yet-i uhrevî, kur- bun derecesine ve sûret-i a’mâl ve hakîkatın derece-i tefâvütüne göre tasavvur olunmak gerektir. Mukarrabîn. ile avâm-ı mü’minînin cennâtta olan fark ve nisbeti, katrenin deryaya olan nisbeti gibidir. Ve her ne kadar ikisi de bir cinsten ve cüz-i mâiyyeden mü- rekkeb ise de derece-i tefâvütleri eczalarının kesret ve kılletine nisbetledir. Sûretin ise hakikate nisbeti hiç yok hükmündedir. Ehl-i sûret ile ehl-i hakikatin cennâtta rü'yetlerinin dereceleri ne nisbette olduğu kıyâs olunmak gerektir. “Yanlış i’tikad ve a’mâlden muhafaza buyur Alla­ hım!” Gerek sûrî gerekse hakîkî imânın her biri dâhil-i dâ- ire-i şerîat ve sünen-i ahlâkiyye ve envâr-ı mâ’neviyye-i nebeviyyeden me’hûzdür. Cemi’ kemâlâtın mâ’deni şe- riîat-ı garrâ oldu. Ehlullah indindeki mârifetullahın husû- lü nefs-i emmârelikten fenâ ve itmi’nâna yükselmeye mutavakkıftır.