Mektubat

Sayfa metni

92. M e kşt u b Bu mektubunuz pek tatlı idi, pek tuhaf idi belki de ethaf idi. Vaktim müsâit olmadığı halde bir iki satırın takdimine mecbur oldum. §öyleki, Hâlinizi hiç beğenmeyip Baştankara Hoca Efendi’nin zi- - yâretine gittiğiniz bir gün me’mûlün hilâfında bir iltifata bir tahsîne nâiliyyetiniz dâ’î- hayret olduğunu yazmış idiniz. E-1 vet bu gibi ahvâli birinci def’a müşâhade eyleyen zât fevkal­ âde bir hayrete, bir hicâba, bir izdırâba dûçâr oluyor, sebebini de asla keşf ve müşâhade .edemiyor. İşte size teveccüh eden şu hâli tasvir ve takdir edince fevkal’âde sevindim; güldüm ve hayır du’âda bulundum. Çünkü Hakk Celle ve ’Alâ Haz- retleri’nin evvelâ îman, sâniyen akl-ı irfân, sâlisen eczâ-yı be- deniyye ve kuva-yı ma’neviyye gibi kıymeti takdirimizin fev­ kinde bulunan ni’am-ı celîle-i Rabbâniyyesinin edâ-yı farîza-i teşekküründen ’âciz hem de mukassar olan bir insan kendisini' gâyet mücrim, gâyet günah-kâr, gayet şerm-sâr, görmedikçe âferîn kazanamaz, makbûl-i Bâr-gâh-ı Vahdâniyyet olamaz. Bütün mevcûdiyyetinin vedî’atullah olduğunu bilmedikçe Vâ- cibü’l-vücûd Hazretleri’ni tevhıd edemez. Şirk-i asğar’dan ne- cât bulamaz. ^1 <_jS ^.li 'f ^JS ^^ buyurulmuştur. Hazret-i Allah Zâtınıza îman-ı hakîkî, tevhîd-i hakîkî ih­ san buyursun, sûret-i îmandan bütün bütün halâs eylesin, â- mın..