Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
1. Al-i İmrân: 40; el-Mâide: 2, 2. 3. 4. lah'ın bir emâneti olduğu halde ilim ve irşâd gibi fazi letlerin kendi şahsına isnadı kulların cehalet ve hıyaneti ne delâletten başka bir mânâyı ifâde edemez. Mevlâm, bu gibi cehâletin şerr ve kötülüğünden cüm lemizi mahfuz buyursun. Hevâ ve hevese esâretle uhrevî saâdetten mahrûm buyurmasın, âmîn. Mâni’: Allah’ın doksandokuz ismindendir. Men’eden, uzak laştıran, demektir. Mu’ti: Esmâ-i husnâdandır, i’tâ ve lütuf ta bulunan, demektir. Taberânî, Keşfii’l-hafâ, 11/352. 129

