Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
• 40* . ctâût^ffâ&aâgmı-Sîiasfate reflenen enbiyayı: "Sen olmasaydın, Sen olmasaydın âlemleri yaratmazdım." Hadis-i Kudsîsinin muhatabı, kainatın hülâsası Muhammed Mustafa (s.a.v)'yı seve riz. Bütün bu güzellikleri bahşedenin Halık-ı Zülcelâl olduğunu idrak edersek zâtını herşeyden fazla severiz. Verdikçe Çoğalan Aşk Maddi değerler; paramız, pulumuz, ekmeğimiz, aşı mız harcamakla tükenir ama aşk öyle değil. Bağın, bah çenin ağaçları budandıkça arttığı gibi aşk da çoğalır. En kötüye en güzel muamele, onu sımsıcak dost yapar.21 Şu dünyada gördüğümüz eşya bile, gerekli bakımı yapılan toprak, itina gösterilerek yetiştirilen nebat, okşanan be bek, ikram edilen ana-baba, alaka gösterilen insanlar hep sevgiyle mukabele eder. "Kötülük edene iyilik ya pın, sizi mahrum edene verin, gelmeyene gidin." buyu ran Peygamber (s.a.v), insanlara güzel muamelenin, sevgiyle yaklaşmanın önemini belirtir. Hâlikımız: "Bu nunla beraber kim sabreder, (suçları) örter (bağışlar) ise işte bu en büyük işlerdendir. Bu, mert ve azimkar, ha yırlı insanlarm işidir." buyurur.22 Habibullah (s.a.v), "Mümin (Allah için) sever ve sevilir, sevmeyen ve sevil meyen kimsede hayır yoktur." buyurur. Cenab-ı Hakk'm, "Sevdim de yarattım" buyurduğu mahlukat sevilmez mi? Katığını yediği için bir kediyi hapseden kadının azabım, hali kötü de olsa ayakkabılarını kova, elbisesini ip yapıp susuzluktan ölecek olan köpeği suy la kandıranm afvım, hasta idim de yoklamadrn, açtım- da doyurmadın, çıplaktım da giydirmedin." Hadis-i Kudsîsinde bildiren Peygamberimiz (s.a.v) dinin, Al lah'a itaat, yaratıklarına şefkat olduğunu bize hatırlat maktadır. İkram ile, çam sakızı çoban armağanı bir he- diyye ile, bayramlarda hiç olmazsa bir tebrikle, selamla, kelamla sevgimizi esirgemedikçe bu haslet artar, eksil-