Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
62 Kenzü’l -İrfan Fî Ehâdis-i Nebiyyî’r-Rahmân 63.BAB: YEMEK YEDİRMEK HAKKINDA 467. Bir kimse aç bir mümini doyursa, Cenab-ı Allâh’da ol kimseyi cennet meyveleriyle doyurur. 468. Tahkîken, Müslimi ifâm [doyurmak] mağfireti istilzam eder, [bağış lanmaya sebep olur.] 469. Sizin ber-güzideniz [şerefliniz] ifâm-ı taâm eden [yemek yediren] kimsedir. 47O. Sehînin taamı deva, bahîlin ise dâ’dır. [Cömertin yemeği âfiyet verir, cimrininki ise hastalığa sebep olur.] 471. Aç bir karnı doyurmaktan efdal bir amel ve ibadet olamaz. 472. Misafirine ikrâmen [ikram olarak] bir koyun zebheden [kesen] mümin için, ö koyun nârdan fidye-i necat [ateşten kurtuluş fidyesi] olur. 473. İhvânla ekledilen taâm [Dîn kardeşleriyle yenilen yemek] için, yevm-i kıyamette insan ile hesap görülmez. 474. Ramazan-ı şerif müstesna olmak üzere, nice oruç olmayan kimse vardır ki, fukarayı it‘âm [doyurmak] ve zuefâyı [zayıflara] infak sebe biyle; gündüz sâim [oruçlu] ve gece kâim [namazlı] olan âbidlerden ziyade me’cur [sevapla] olur. 64.BAB: SAZI EDEP KURALLARI 475.Nâsa [İnsanlara] hal ve şanlarıyla mütenasip mahaller gösteriniz. Yani mecâlis ve mahâfilde [meclisler ve mahfeller] olsun, meşy u hare kette [yürüyüş ve tavırlarda] bulunsun, efâzılın [faziletli büyüklerin] haklarını kaybetmeyiniz. Herkese layık olan muameleyi İcrâ ediniz. 476.Musâfaha ediniz. Kalplerinizdeki buğz ve adaveti [nefret ve soğuk luğu] giderir. (Musafaha, hîn-i mülakatta [karşılaşma anında] yekdiğe rinin elini tutup öpmek ve yahut hafifçe sıkmak demektir.)