Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
22 Kenzü’l -İrfan Fî Ehâdis-i Nebiyyi’r-Rahmân 108. İmam Ali ve Fâtıma ve Haşan ve Hüseyin benim ehlimdir. Ve Ebu Bekir ve Ömer ehlullahdır. Ehlullah ise benim ehlimden efdaldir. 109. Benden sonra gelen hulefâma [halifelerime] iktida ediniz [uyu nuz], Onlar Ebu Bekir ve Ömer’dir. llO. Cenab-ı Allah beni Vüzera-ı Erbaa [dört vezir] ile müeyyed buyurdu [destekledi]. İkisi ehl-i semadan, yani Cebrail ve Mikâil ve ikisi de ehl-i Arz’dan [yer yüzünden], yani Ebu Bekir ve Ömer hazerâtıdır [hazretle ridir], 111. Ebu Bekir es-sıddîk ve Ömer el-faruk radıyallahu teâla anhuma efen dilerimiz hazeratına [hazretlerine] muhabbet imandan olup, buğzları [onlara düşmanlık] İse küfürdür. 112. Ehl-i cennet kâmillerinin seyyidi Ebu Bekir ve Ömer hazerâtıdır. Tahkîken, Ebî Bekir cennet ehli miyanında [arasında,] semada Süreyya [kutup yıldızı] yıldızı gibi parlaktır. 113. Benden sonra makam-ı hilafetin [halifelik makamının], Ebu Be kir’in ve ondan sonra Ömer hazerâtına intikali [geçmesi] için vuku bulan [meydana gelen] işaretlerim kendiliğimden olmadı. Belki Cenab-ı Allah bu iki zatı, sairlerine [başkalarına] takdim buyurdu. Bunun hikmeti ise bâr-ı nübüvvet-i Muhammediyeyi [Hz. Muhammed’in peygamberlik yükünü] münhasıran [sadece] müşârun-ileyhima [bahsi geçen] efen dilerimizin hamil ve hâiz olması [taşıması ve sahip olması] ve bâr-ı nübüvvet [peygamberlik yükü], bâr-ı velayetin [velilik yükünün] fev kinde [üstünde] bulunmasıdır. 114.Benden sonra makam-ı hilafet, Ebu Bekir’in ve ondan sonra Ömer’indir. Bunlardan sonra ihtilaf zuhûr eder [ayrılıklar ortaya çıkar].