Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
21 Allah Rasulü'nün Hadislerindeki İrfan Hazîneleri 96. Haceru’l-Esved cennetten gelmedir; kardan beyaz olduğu halde, ehl-i şirkin günahından müteessiren [etkilenerek] siyahlanmıştır. 97. Bir kimse hacceder ve ba‘dehu [daha sonra] kabrimi ziyaret eylerse, hayatımda beni ziyaret etmiş gibi olur. 98. Şer‘-i şerife muvafık [uygun] olan hac, cihattan maduttur [sayılır]. 99. Umre, hacc-ı asğar [küçük hac] demektir. 100. Bir kimse haccettikten sonra, beni ziyaret etmezse bana cefa etmiş olur [benî incitmiş, üzmüş olur], 14.BAB: EBU BEKİR ES-SIDDIKTN FAZİLETİ lOl. Nebî müstesna olduğu halde, Ebu Bekir herkesten efdaldir. 102. Ebu Bekir benden ve ben Ebu Bekir’denim. Ebu Bekir dünya ve âhi- rette kardeşimdir. 103. Ebu Bekir es-sıddık’a deyiniz: imam olup, nâsa [insanlara] namaz kıldırsın. Bu hadis-i şerif dahi Hazret-i Sıddık’ın hilafetine işaret olan hadislerdendir. 104. Ümmetimden en evvel cennete dâhil olan [giren] Ebu Bekir’dir. 105. Yevm-i kıyamette herkesle hesap görülür, ancak Ebu Bekir müstes nadır. 15.BAB: EBU BEKİR VE ÖMER’İN FAZİLETİ 106. Enbiya ve mürselîn [Nebiler ve Rasüller] müstesna oldukları hal de, Ebu Bekir ve Ömer cennette bulunan bil-cümle kâmillerin seyyididirler [bütün kâmil mü’minlerin efendileridir]. 107. Ebu Bekir ve Ömer benim için başa nisbetle sem' ve basar [göz ve kulak] gibi azîz ve mühimdirler.