Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
65 Hakîkata âşinâ Yûnus dillendirir bu gerçeği: “Sensin bize bizden yakın, Görünmezsin hicap nedir?” Kendini bulma, aslına erme noktasında: “Beni bende demen, bende değilim, Bir ben vardır bende, benden içeri” der Mevlânâ. “Senin içinde bir can var, o cânı ara!” Hakk Teâlâ’ya âyinedir insan. Görünen varlıklar, sıfat ve isimlerinin tecellîsidir. Sevgili Peygamberimiz (sav): “Yâ Rabbi, eşyânın hakîkatını bana göster.” diye duâ etmiştir. Eşyâ, bizi yaratan Rabbimizin sıfat ve isimlerinin tecellî ettiği aynalardır. Mü’min, Allah Teâlâ ile zihnî ve kalbî bir ilişki içindedir. Abdullah en-Ninaci (ks): “Allâhü Teâlâ’yı unutmak, O’ndan gâfil olmak, Cehennem’e girmekten daha şiddetli bir haldir. Allâhü Teâlâ’dan başka şeyleri anmak, onlardan bahsetmek kalpte kasvete, katılığa sebeb olur.” Esmâ ile müsemmâ olunca, İlâhî ahlâk ile ahlâklanınca hep O’nu çağırır âşık kul. Niyâzî Mısrî (ks): “Bakıp cemâl-i yâre çağırırım dost dost. Dil oldu pâre pâre çağırırım dost dost.” Eserden müessire, esmâda müsemmâ deryâsına akar- ken nehrin mevceleri, dalgaları şu sözleri terennüm eder: Bağrımdaki biten taşlar Muhammed’in aşkındandır