Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
------------------ ;-------------------------- Yûsuf'un Zindana Atılması / 8İ tarırdım. Yalnız sana ikram olmak üzere civârını temiz leyip tezyîn edeceğim. İstediğin odada kal. Bazı büyükler dediler ki: Yûsuf, yeryüzünde halîfe ve melik olduğu zaman hükmü altındakilere ve zindandakilere merhamet etme si için hem kölelikle, hem zindana atılmakla mübtelâ kı lındı. En yakınlarının cefâ ve hasetleriyle de mübtelâ kı lındı ki uzak yakın kimden gelirse gelsin her türlü belâ ya tahammül edebilsin. Bir de kimsesiz bırakılmakla mübtelâ kılındı, kimsesizlere merhamet etsin diye. Haberde vârid olmuştur ki: Kıyâmet gününde bir kul getirilir: . - Seni bana kulluktan ne alıkoydu, denilir. Kul: - Ya Rabbî, beni mübtelâ kıldın, başıma bir sürü âmirler diktin. Beni sana ibâdetten alıkoydular der. O kula Yûsuf -aleyhisselâm-’ın zindandaki ubudiyeti misal olarak getirilir ve: - Sen, Yûsuf kulumun düştüğü sıkıntıdan daha faz la mı sıkıntı içinde idin? O zindanda iken dahî bir an ubudiyetten gâfil olmadı, denilir. Kul ilzam olunup kusu runu îtiraf eder. Sonra bir zengin getirilir: - Seni bana kulluktan, malını benim yolumda intak tan alıkoyan ne idi, denilir. O zengin: - Ya Rabbî, malımın. çokluğu beni meşgul etti, mübtelâ oldum. Buna da Süleyman -aleyhisselâm- mi sal getirilerek: