Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
80 / Hazret-i Yûsuf J^b ' jr5"- u^’J '^3^ Jf>^ l^îjI esil /'^’ ^ 3 ^j^ (n^ ¿jA ¿Ljj bl 4İjjlj LLj O jlLJl 3 6. “Onunla berâber zindana iki delikanlı girdi. Biri: “Ben rüyamda kendimi şarap (üzüm) sıkıyor gördüm.” dedi. O biri de: “Ben de rüyamda kendimi başımda ekmek götürüyor gördüm, kuşlar da on dan (gegeleyip) yiyor gördüm.” dedi. Bize bunun tâ birini haber ver. Çünkü biz seni iyilik edenlerden görüyoruz.” Zindanda bazı kimseler vardı ki, kurtulmaktan ümit lerini kesmiş, hüzünleri alabildiğine artmış idi. Yûsuf on ları: “Üzülmeyiniz sabrediniz ecre nâil olursunuz.” diye teselli etti. Onlar Yûsuf’a dediler ki: - Bârekellah! Ne güzel yüzün var! Ne güzel hulk u hilkatin var! Bize göre senin civârındakiler de mübârek- tir. Kimsin sen ey civan? Yûsuf: - Ben Yûsuf’um, dedi. Safiyyullah Yâkub’un, o da Zebîhullah^İshâk'ın, o da Halîlullah İbrahim’in oğludur. Zindan müdürü Yûsuf’a: - Eğer elimde salâhiyet olsa idi seni buradan kur- 48. Allah'a adanmış kurbanlık demektir.