Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
64 / Hazret-i Yûsuf Ûl J 4l'f juil^Jl ¿jA jA ^ C-3jJ^a3 Jj ji 15 4^.<»i <w^ ¿/JjUJI O"*1 ^ -5 ^"^ ji^ ¿r* "^ ‘Mjaî jlÎ 26 - 27. “Yûsuf dedi: “Kendisi benim nefsimden murâd almak istedi.” Kadının akrabasından olan bir şâhit de şehâdet etti ki: “Eğer (Yûsuf’un) gömleği önünden yırtıldı ise kadın doğru söylemiştir. Bu ise yalancılardandır. Yok eğer gömleği arkadan yırtıldı ise kadın yalan söylemiştir, bu ise doğru söyleyici- lerdendir.” Bir rivâyette Azîz, Züleyhâ’ya: “Bir delil gösterme- • dikçe sözünü kabul etmem!” dedi. Bir rivâyette Züley- hâ’nın zahirî görünüşüne ve mazlum duruşuna bakarak Yûsuf’un zindana atılmasını emretti. Bu sırada Yûsuf Allah’tan kendisinin müberrâ olduğuna dâir delil inzal etmesi için duâ etti. Orada beşikte Züleyhâ’nın dayısı nın oğlu olan üç veya dört aylık bir çocuk vardı. Cibrîl-i emîn nâzil olup bu çocuğu beşiğinde oturttu ve ona: - Yûsuf’un müberrâ olduğuna şehâdet et, dedi. Ço cuk beşikten kalkıp Azîz'in önüne kadar yürüdü, geldi ve şehâdet etti. Âyet-i kerîmenin lâfzında “Kadının ak rabasından olan bir şâhit şehâdet etti.” diye ifâde olunan şâhit bu çocuktur. Allah’ın, Züleyhâ’nın akrabasından olan bir çocuğu şehâdet ettirmesinin sebebi ve hikmeti, hüccetinin ke sin ve îtiraz edilemez olması içindir. Yûsuf’un berâeti için de daha emin olup üzerine atılan töhmeti kökünden bertaraf etmesi içindir.