Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
62 / Hazret-i Yûsuf ---------------------------------------------------------------- “(Şeytan): “İzzetin hakkı için, onların hepsini de iğvâ edeceğim, aldatıp saptıracağım. Ancak onların içindeki muhlesînden olan kulların müstesnâ.”34 34. Sâd Sûresi / 82 - 83 Allah teâlâ Yûsuf'u “İhsan erbâbından ve muhlesîn den olduğunu” beyân ile medh buyurup günahtan berî olduğunu îlân eylemiştir. Onun için kula gereken şey, maddî ve manevî te mizliğin bir hudûdunda kalmayıp dâima ileriye gitmek için sa’y (gayret) etmektir. Ali bin Hasen’den hikâye olunduğuna göre: Züleyhâ’nın hazırladığı odada onun putu vardı. Zü- leyhâ, dâvetinden önce onu bir libasla örttü. Yûsuf; “Onu niye yaptın?” deyince Züleyhâ: - Beni musibet anında iken görmesinden haya et tim, diye cevap verdi. Yûsuf ona: - Sen ki, işitmeyen, görmeyen ve bir şey anlama yan bir taş parçasından utanırsın, benim ise beni yara tan, hem de en güzel surette yaratan Rabbimden haya etmeye hakkım yok mudur? Yûsuf -aleyhisselâm- Rabbinin burhanını görünce korku ile ve süratle kapıya koştu. Züleyhâ da arkasın dan koştu: