Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Yûsuf'un Kuyuya Atılması / 31 Allah cümlemizi nefsin ve şeytanın sözlerine kulak vermekten muhafaza buyursun. Bizim sadrımızın, letâ- ifimizin perîşan olmasından ve neticede bizi perişan ol maktan masûn kılsın. Âmîn... ^ıtf üj^IâJ 131 bl 4 ■ .,^& ¿y^ J 4—^1 aİSI jiJ 1^)15 14. “And olsun ki, dediler, bizim kuvvetli bir ce maat olmamıza rağmen onu kurt yerse, bu takdirde her halde biz de hüsrâna uğrayanlardan oluruz.” Zîrâ o tarafda kurt pek çok idi. İbn-i Ömer -radıyal- lahu anhümâ-’nın rivâyetine göre Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: “İnsanlara telkîn-i hüccet etmeyin, (ip ucu verme yin) sonra yalan söylerler.” Bakınız Yâkub -aleyhisselâm-'ın oğulları kurdun in san yediğini bilmezler iken o kendilerine; “Onu kurt ge lip yemesinden korkarım." diye telkinde bulunduğu için onlar da “Yûsuf’u kurt yedi...” dediler. e. ^ di ı^ı j ^ ı^i Qi 15. “Nihayet onu götürdüler. Onu kuyunun dibi ne bırakmayı elbirlik kararlaştırdılar. Biz de (Yû suf’a): “And olsun ki sen onlara hiç farkında değil iken bir gün bu işlerini haber vereceksin!” diye vah- yettik.”