Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
132 / Hazref-i Yûsuf Yûsuf -aleyhisselâm- dedi ki: - Bunun İkincisi yok. Binaenaleyh bu da benimle kalsın. Bünyâmin de onun nezdinde geceledi. Yûsuf Bünyâmin’e sordu: - Evlendin mi? - Evet, üçü erkek olmak üzere on evlâdım var. - İsimleri nelerdir? - Birisinin Zi'b. Yûsuf dedi ki: - Sen bir peygamber evlâdısın, kendi evlâdına na sıl olur da bir vahşî hayvan ismi koyarsın? Bünyâmin cevap verdi: - Kardeşlerim benim kardeşimi kurt yedi demişler di. Ben de sabah akşam o kardeşimi hatırlamak için oğ lumun ismini Zi’b yani kurt koydum. Bünyâmin’in bu cevabı üzerine Yûsuf bir müddet ağladı. Sonra: - Diğerinin ismi nedir? - Dem’dir. - Peki neye bu ismi koydun? - Kardeşlerim kardeşimin kana bulanmış gömleği ni getirip babama verdiler. Ben de sabah akşam o kar deşimi hatırlamak üzere ikinci oğlumun ismini Dem ya ni kan koydum. - Peki üçüncüsünün ismi nedir? - O da Yûsuf'tur. Sabaha çıkınca ve akşama çıkın ca kardeşimi hatırlamak için onu da Yûsuf koydum.

