Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
42 / Hazret-i Osman ------------------------------------------------------------------ nuyordu. Halbuki bu sırada Muğıyre bin Şu’be ki Ur- ve'nin birâderzâdesidir, başında miğier ve yalın kıiınç bir halde Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-’İn başı üze rinde durup Resûl-i Ekrem’i muhafaza ediyordu. Ve Ur- ve her ne zaman Resûl-i Ekrem'in sakalını okşamağa mübâşeret ederse derhal Muğıyre kılıncının kınının ucuyle Urve’nin eline vuruyor ve Urve’ye: - “Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in saka lından elini çek!” ihtârında bulunuyordu. Muğıyre’nin bu ihtârlan üzerine Urve başını kaldırarak: - “Bu da kimdir?” diye sordu. Ashab: - Muğıyre bin Şu’be’dir, dediler. Bunun üzerine Urve: - Ey gaddârf Ben hâlâ senin câhiliyyetdeki gadr ü hıyânetini tazmîne çalışmakla meşgul değil miyim? de di. Muğıyre müslüman olmazdan evvel câhiliyyette mâ lik oğullarından bazı kimselerle yol arkadaşlığı etmiş ve yolda bunları öldürüp mallarını almış, sonra Medine'ye gelip müslüman olmuştu.22 yardımda bulunmuştu. Vâkıdî’nin rivayetine göre bu yardım on deve vermek suretiyle vuku bulmuşdu. Fethu'l-Bâdden. 22. Rivayete göre Sakif’den ve Mâlik oğullarından bazı kimselerle Muğıyre bin Şu’be Mısır meliki Mukavkıs'ı ziyâret etmek üzere Mekke'den çıkmışlardı. Mukavkıs, Muğıyre’nin arkadaşlarına ihsanlarda bulunmuş fakat Muğıyre’yi mahrûm etmişti. Bundan içlenen Muğıyre yolda şarab içildiği ve sarhoş olup arkadaşları uyuduğu sırada bunları tamâmen öldürmüş ve mallarını alıp Medine’ye gelerek müslüman olmuştu. Resûl-i Ekrem’e bu malları arz ettiğinde Nebî sal lallahu aleyhi ve sellem: - “Müslümanlığın bizce şâyân-ı kabuldür. Fakat bu

