Hz.Osman

Sayfa metni

Ebû Zerr el-GıFârî'nîn Ahvâli / 107 Bir gün kızına, “çık bak, kimse görünüyor mu?” de­ miş; kızı çıkıp bakmış: “Görünürde kimse yok." demişti. Ebû Zerr, “Henüz vakit ve saatim gelmemiş.” dedikten sonra, “Bir koyun kes ve pişir, beni de defnedecek sâ- lih kimseler gelince onlara de ki, “Ebû Zerr yemek ye­ meden gitmeyiniz diye and verdi.” Bunun üzerine kızı koyunu kesip tencereye koymuş, tencere kaynamaya başlayınca Ebû Zerr yine; "Çık bak gelen var mı?” de­ miş. Kızı da çıkıp görür ki, bir cemaat geliyor. İçeri girip haber verdikte Ebû Zerr, “Gel beni kıbleye çevir” deyip o da onu kıbleye çevirince Ebû Zerr; teslim-i ruh eyle­ miş, kızı da çıkıp misafirleri karşılamıştı. Bu gelenler hep tanınmış sîmalar olup Kûfe’nin âlim ve fakîhî olan Abdullah ibn Mes’ud, diğeri Kûfe’nin eşrafından meşhur Mâlik bin Eşter en-Nehâî idi. Bu ze- vât-ı kirâm Mekke’ye giderken Ebû Zerr’i ziyâret İçin Rebeze’ye uğramışlar ve böylece onun cenâzesine ka­ vuşmuşlar ve “Böyle mübârek bir zâtın cenâzesinde bulunmak Cenâb-ı Hakk’ın bize bir iutf-ı mahsusudur” demişler. İbn-i Mes’ud bu hâli görünce: - Yine tasdik ederim kİ, Rasûlullah Ebû Zerr hak­ kında: “Ebû Zerr yalnız yaşar, yalnız ölür, yalnız haşro- lur buyurmuştu. ” diyerek ağlam ıştır. Mervîdir ki, Rasûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sel- lem- Allah bana dört kişiye muhabbet eyle, diye buyur­ du. Kendisi onları sevdiğini haber verdi. “Onlar kimler­ dir?” denilmekle üç kere, “Biri Ali'dir” dedikten sonra di­ ğerinin beyânına başlayarak, Ebû Zerr, Mıkdad ve Sel- mândır" buyurmuşlardı. Bundan sonra Ebû Zerr’i gasl, tekfîn ve namazını