Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hazret-i İbrâhim ve Babası / 81 Bir kırba su ve bir torba hurma ile Allah teâîâya emânet edip geri döndüğünde Hâcer: - Bizi kime bırakıyorsun, dedi. Hazret-i İbrâhim de: - Allah’a emânet ederim, deyip bu âyette beyan olunan duâ ile Cenâb-ı Hakk’a istirhamda bulundu. Hâ cer -radıyallahu anhâ- yanındaki suyu içti, oğlunu emzir di. Su tükenince Safâ ile Merve arasında bir kimse gö rebilmek ümidiyle sa’y eyledi. Lâkin hiç kimseyi göreme di. Çünkü o zamanda Mekke arzında bir kimse yoktu. ibrâhim -a!eyhisselâm-'ın o mahallin emin bir ma hal olması için duasının bir sebebi de ıssız ve korkunç bir mahal olması idi. Hazret-i Hâcer oğlunun yanına av det ettiği zaman gördü ki, şimdiki Zemzem kuyusunun olduğu mahalden bir su zuhur etmiş. Hemen etrafını toprakla çevirdi ve havuza benzer bir şey yaptı. Su ihti yacı fazla olup onu da yanında bulunca suyu halk u ih san eden Cenab-ı Hallâk’a şükürle kalbi müsterih oldu. Fakat muktezây-ı beşeriyet ünsiyet edecek insana muhtaç olduğundan Cenâb-ı Hak inâyet etti de Arap’ın Cürhüm kabilesinden bir tâife gönderdi. Hazret-İ İbrâ him -aleyhisselâm-'ın ’^ı ¿^ ^¿Ji ¿^ Zuli j^-û lafzıyla duasının eseri derhal zuhûr etti. Cürhümîler gelip suyu görünce Hacer’e komşu olmak istediler. Ve dediler ki: - Sen suya bizi müşterek kıl, biz de hayvanlarımı zın sütüne seni müşterek kılalım. Tarafeyn yekdiğerine ihtiyâcını düşünerek mukâve- le ettiler. İsmâil -aleyhisselâm- onların içinde neş’et et ti. Ve lisan-ı Arap üzre tekellüme başladı? Onlardan bir