Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
54 / Hazret-i İbrahim dan vakt-ı merhûnu gelince Âzer’e bir fırsat vermekle haremine yakın oldu, İbrâhim validesinin rahmine düş tü, velâdet zamanı geldi, ufk-ı saâdetten İbrâhim tulü etti. Validesi götürüp onu bir mağaraya emânet-i İlâhiye olarak tevdî eyledi ve fırsat buldukça gidip emzirdi. İb râhim, kudret-i İlâhiye ile az zamanda büyüdü. Vahda niyeti istidlale iktidân geldi, meydana çıktı. Neden son ra da Nemrut'un mülkünü iptal ve tahrip eyledi. 'J15 'jİl illâ ^j I Aa "JI3 Çiji lj ^JİİI «¿İp 11a "JlÎ ¿jÇ ^İJl lj illâ <vı> ¿Ji^l L>l \ ^ > ü/^ ^¿4 p ûj> '^ ^ ^ 4 w ^¿JCül “Vaktâki gece karanlığı İbrâhim -aleyhisselâm- üzerine setretti. Zühre veya Müşteri yıldızını parla yıp çıkar gördü. Ve kavml yıldızlara ibâdet ettiklerin den onları ilzam ve iskat için: - İşte şu yıldız benim Rabbimdir, dedi. Yıldız kaybolunca: - Ben kaybolup giden şeylere muhabbet et mem, devamı olmayan şey Rab ittihaz olunmaz. İbâdet edenlere menfaat ve ibâdet etmeyenlere ma zarrat etmek elinden gelmediğinden mabut ittihazı na şayan değildir. Vaktâki Kamer’i tulü edici olduğu halde görün ce İbrâhim dedi ki: