Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
HABEŞİSTAN'A HİCRET TEŞEBBÜSÜ ĞV Vureyş’in mezâlimi müslümanların fakir ve bi çâre olanlarına münhasır değildi. Hz. Ebû Bekir de ta arruza uğradığından diğer müslümanlar gibi Habeşis tan’a hicret etmeği düşündü. O nüfûz ve mevki sahibiy di. Onu hicrete sevkeden başlıca sebep ise “müşrikle rin kendisini yüksek sesle Kür’an-ı Kerim okumaktan men'etmeleri” idi. Çünkü onu Kur’an okur iken işitenler mutlaka dinliyorlardı. Kur’an’ın uyandırıcı mânâsı ve Hz. Ebû Bekir'in rûhnüvâz sadâsı gayr-i müslimlerin ruhlarını sararak müslümanlığa yöneltiyordu. Kureyş ise islâmın intişarına mâni olmak için her çâreye baş vuruyordu. Bunun için Hz. Ebû Bekir’i de âşikâre Kur’an okumaktan menettiler. Bu ona pek ağır geldi. Müsâade-i Nebevi üzerine Habeşistan’a hicret için Mekke’den çıkmış iken "Ber- kü’l-gımad” denilen, Mekke’den beş konak mesafede olan yerde "Kâre” kabilesinin, reisi İbnüddağne'ye rast gelmişti. O, ona “nereye gideceğini’’ sordu. Hz. Ebû Be kir -radıyallahu anh-da: