Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Lügatçe A’lâ: Daha, en, pek yüksek A’Iemü'l-ulemâ: Âlimlerin âli mi, bilginlerin bilgini. Âbâ: Babalar. Âdâb: Terbiyeler, usuller, ka ideler. Adavet: Düşmanlık Afdal-ı ashab: Ashabın en fa ziletlisi, üstünü Afif: İffetli, namus, temiz. Agâh: Bilgili, uyanık Ahd: Söz verme, yemin, za man, gün. Ahidnâme: Anlaşma şartlarını ve iki tarafın imzasını ta şıyan kâğıt. Âhir: Son. Ahkâm: Emirler, hükümler. Ahlâk-ı hamîde: Övülecek huylar. Ahlâk-ı hasene: Güzel huylar. Ahrâr: Serbest olanlar, köle ve esir olmayanlar Ahvâl: Oluşlar, durumlar. Ahvâl-ı seyyie: Kötü, fena du rumlar, günah hali. Ahzân: Kederler, sıkıntılar. Akd: Sözleşme, kararlaştırma, bağ. Akdâr: Değerler. Akdem: ilk, önce, daha önce. Âkıbet: Nihayet, son. Akim: Kısır, neticesiz. Aktâb: Sahipler, tarikat kuru cuları Âl: Aile, evlat. Alemdar: Bayrak ve sancak taşıyan. Aleniyy: Açıkça, göz önünde. Ale’r-re’si ve’l-ayn: Başım gö züm üstüne, peki. Âlicenab: Cömert, şerefli. Âm: Umûmî Âmî: Senevi, yıllık, yılda. Amîk: Derin Âmiz:.... le karışık,.... yi içine alan. Ârif: Bilen bilgili, irfan sahibi. Arîz: Geniş, enli