Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Şemail ve Fezâili / 133 Hz. Ebû Bekir diyor ki: Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efen dimiz bu âyeti tilâvet ettikten sonra şu sözleri söyledi: - “Bir millet dalâlet-âmiz harekette bulunanları doğ ru yola irşâd etmezse Allah’ın azabı yalnız dalâletzede- lere münhasır kalmaz, bütün o kavme şâmil olur." O halde bu âyet-i kerimeden başkalarının ıslâhına ehemmiyet verilmemesi mânâsı çıkarılmamalıdır. Çün kü, dâlâlete dûçâr olanların getirecekleri zararın defi, onların irşâdiyle mümkün olur. Bunlar irşad olunmazsa onların dalâletleri umûmi bir felâket getirmiş olur. Hz. Ebû Bekir-radıyallahu anh- mütevâzı, fakat vakûr, sahî ve âlî cenâp idi. Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- Efen dimiz buyurmuştur ki: - “Dünyada hiç bir kimsenin malı benim için Ebû Bekir’in malı kadar fâideli olmamıştır." Müslüman köleleri, efendilerinin zulmünden kurtar mak için pahalı bedel mukabilinde alarak âzâd eylemiş tir. Hz. Ömer -radıyallahu anh- der ki: - “Medine’nin kenarında ihtiyar ve a’mâ bir kadın vardı. Her gün ona uğrayarak ihtiyacını tesviye etmek