Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hendek Muharebesinde / 33 Ali -radıyallahu anh- tekrar çıkmak istedi, Resûl-i Ekrem yine ruhsat vermedi. Amr ise şımardı: - “Er meydanına çıkacak kimse yok mu?” diye ba ğırdı. Onun üzerine Hazret-i Ali: - “Amr da olsa çıkarım ya Rasûlailah!" diyerek ye rinden kalktı. Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem kendi zırhını ona giydirdi. Ve zü’l-fikar nam kılıncını onun beline kuşattı ve: - “Yâ Rab! Amcam Ubeyde, Bedİr’de ve Amcam Hamza, Uhud’da şehid oldular. Yanımda bir biraderza- dem Ali kaldı. Sen onu muhafaza eyle, beni yalnız bı rakma!" diye dua eyledi. Ali -radıyallahu anh- piyade olarak meydana çıkıp Amr’a doğru vardı. İki ordu halkı temâşâya durdu. Ali - radıyallahu anh- ibtidâ Amr’ı din-i İslâm’a dâvet eyledi. Amr kahkaha ile gülerek: - “Bu ağızla bir kimsenin karşıma çıkacağı hatırıma gelmezdi. Sen kimsin hele söyle bakayım?” diye sordu. O da: - “Ali bin Ebî Tâlib'im.” diye cevab verdi: - “Senin amcaların içinde meydana çıkacak yaşlı başlı biri yok mu? Birâderzâdem senin ağzın hâlâ süt kokar. Ben senin pederinle pek çok vakit karındaş gibi görüşdüm. Şimdi senin kanını dökmek bana güç gelir.” dedi. Hazret-i Ali:

