Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Semâîl ve Fezâİü C/ bazret-i Ali’nin vech-i mübarekleri güzel ve müdevverce, reng-i âlîleri esmerce ve mübarek gözleri iri ve koyu elâ, kirpikleri uzun ve boyları kısaya yakın orta idi. Lıhye-i şerifleri büyük, vücudları kıllı, omuzları nın arası ve göğsü geniş, omuzlarıyla kolları kalın, bi lekleri ile pençeleri gayet kavî idi. Herhangi nâmdar cengâver ile mübâreze eylediyse galib gelmiş ve “Ese- dullahi’l-gâlib“ unvânını almışdır. Kılıcı bir kerre vururdu. Bir vuruşda ikiye bölerdi. Kâfirler onun yüzünü görünce korkar, sonbahar yapra ğı gibi titrerdi. Bu mübarek cüssesiyle üç dört gün ba- zan yedi-sekiz gün hiçbir şey yemediği olurdu. Güler yüzlü, halim, kerim, mütevâzî, kâffe-i fezâil-i insâniyyeyi câmî idi. İlmi, adli, fesahati, belağati herkes çe müsellemdi. En sahih rivâyet olmak üzere, henüz 7-8 yaşların da iken Fahru’l-mürselîn -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz’in meb’ûsiyetlerini ferdâsı salt günü sabahle yin hurşîd-i îmân-ı ezelî, cebhe-i pâkinde lemean etmiş tir.

