Hulusi Divanı

Sayfa metni

HULÛSÎ DÎVÂNI 8. Nûr gibi boğazını bıçağa karşı götüren “İfal mâ tü’mer” emrine hem muti’ olan Kıssa-i hakîkîdir bil emr u ferman O’nun da şefaatini mahşerde dilen 181 9. Anama götür benden kanlı gömleği Yaktı bu sözü dokuz eflâki Bu sırrı düşünen nasıl olmaz iyi O’nun da şefaatini dâima dilen 10. Babası çalar kesmez boğazını [32] Hak için kurban eder tatlı canını Cibrîl fîdâ getirdi salını salını Onun da şefaatini dâima dilen 11. Şâd-ı haram kalkıp avdet edenler Emr-i ilâhî'ye boyun uzatanlar Dünyâdan sefer etti ol sultanlar Rûz-i cezâda şefâatlerin dilen 181. İbrahim: “Rabbim! Bana sâlihlerden olacak bir evlat ver”, dedi. İşte o zaman biz onu uslu bir oğul ile müjdeledik. Babasıyla be­ raber yürüyüp gezecek çağa erişince: Yavrucuğum! Rüyada seni boğazladığımı görüyorum; bir düşün, ne dersin? dedi. O da ceva­ ben: Babacığım! Emrolunduğun şeyi yap. inşallah beni sabreden­ lerden bulursun, dedi. Her ikisi de teslim olup, onu alnı üzerine yatırınca: Biz ona: “ Ey İbrahim!” diye seslendik. Rüyayı gerçek­ leştirdin. Biz iyileri böyle mükâfatlandırırız.. Bu, gerçekten, çok açık bir İmtihandır. Biz, oğluna bedel ona büyük bir kurban ver­ dik. Geriden gelecekler arasında ona (iyi bir nam) bıraktık: İbra­ him’e selam! dedik. Biz iyileri böyle mükâfatlandırırız. Çünkü o, bizim mümin kullanmızdandır. (Saffât, 100-111) 154