Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
ŞEYH MUSTAFA HULÛSÎ EFENDİ (K.S.) 1. Pâk Havzamda dirisin seni görmeyi isterim Ceza günü halimiz arz olunca eyle bize şefaat 2. Duysam ismini vacip olur evvelâ Terk edersen azâb olur ruha salavât 3. Haşir, neşir olur, sırat ve mizan kurulur, olur dîvân Yüzünün nuruyla donanır orda Arasât159 4. Zümre zümre, iyi-kötü iki fırka ayrılınca hemen Ümmeti için ağlayarak dolanır eder gayret 159. Arasât, öldükten sonra insanların ve diğer canlıların diriltilip sorguya çekilmek üzere sevkedilecekleri yerin adıdır, Buraya mevkii ve mahşer de denir. Arasât meydanında meşakkat (zorluk) ve sıkıntıda olanlar, kâfir ler ile fâsıklardır (günahkârlardır). Onların hâlleri çok korkunç olup, güneş başlarına bir mil kadar yakın gelir. Herkes günâhı kadar terler. Kimi dizine, kimi boğazına, kimi tepesine kadar ter içine gömülürler. Üzüntü ve pişmanlık ve kendine yanmaktan, Bir hasrettir yükselir, Arasât meydanından, anne, gözünün nuru evlâdını tanımaz, kardeş, ciğer pâresi kardeşini aramaz. (D.S) 139