Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
HULÛSÎ DÎVÂNI 5. “Nefsi, nefsi" çağrılınca Defterler hem verilince Elimizde bulununca Hacâlet günü gelecektir 6. Âsi nâre sürülünce Peygamber hem görülünce Meclisine varılınca Sürür günü gelecektir 155 7. Onsekizbin âlem Şâh’ı Sıddîk-i Ekber mahşer mâhı Günahkârlar çeker âhı Hasret günü gelecektir 156 157 155. Ateş. 156. Âlem, canlı ve cansız bütün varlıkları belirten bir tabirdir. Rab- bü’i-âlemîn derken de Allah’ın canlı ve cansız bütün varlıkların Rabbi olduğu belirtilmiştir. Tasavvufta genellikle üç ana âlem ol duğu kabul edilir. Akıl ve duyu ile bilinen maddî âlem, bu yolla bilinemeyen manevî âlem ve İkisi arasında köprü vazifesi gören berzah âlemi. Bunlar elbette ki tafsîlatlandırıldığında duruma göre büyük sayılar ortaya çıkar. Mutasavvıflara göre âlem son derece geniştir. Allah’ın öyle yara tıkları vardır ki, yeryüzünden ve burada insanların yaşadıkların dan bile haberleri yoktur. Tasavvufî eserlerde bu genişliği ifâde etmek için 18.000 veya 360.000 âlemin varlığından bahsedilir. (Süleyman Uludağ, DİA. Âlem md., II, 360) 157. Ay. 134