Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Gönül Gözüyle Hac ve Umre| 27 İçilen Zemzem suyu ile kuvvetlenen ruh, hata ve isyanların dökülmesiyle bedeni de hafifleterek âdeta Safa ve Merve’de uçuyordu. Tıraş olunup ihramdan çıkıldığında, “Ya Rabb! Bizi günahlarımızdan da çıkar.” deyip, Rahim Mevlâ’ya çokça yalvarılıyordu. Bâb-ı Kâbe ile Altınoluk arasında cem olan kardeşler, iftarlarını sadece hurma ve zemzemle değil, râbıta ve murakabeleriyle, Fahr-i Kâinat’ın mübarek elinden, Arş-ı A- zam’dan inen Kevser’i de yudum yudum içe rek, irfan semasına kanatlanıp uçarak açı yorlardı. Bu sofrada çocuk yaşta yavrular olduğu gibi itminan hafine erişemeyerek nefsini ıslah edemeyen, bizim gibi kırkını geçen yaşlılar da vardı. Bu cemaat teravihini, beş vakit nama zını ve her türlü ibâdet ü taatini sırf Rabbi için yapan, O (cc)’nun Cemâlini özleyen ve Zâtına kavuşmayı gözleyen hayırh bir tai feydi.

