Fatiha Suresi

Sayfa metni

İstiâze ve Besmele Hakkında / 55 ¿fi “Ey Rabbimiz, duamıza icabet et, kabul et!” de­ mektir. Ebû Hüreyre’den rivâyet olunduğu veçhile Rasûlul- lah -sallallahu aleyhi ve sellem- efendimiz: “Âmin!” de­ diği zaman “Âmin!” deyiniz. “Âmin deyişi melâikenin âminine tevâfuk edenin geçmiş günahları mağfiret olu­ nur.” buyurmuşlardır. Rivâyet olunur ki Şam’dan Ebû Cehil’in yedi kervanı büyük bir mal ile yedi bölük halinde gelince Rasûlullah -sal­ lallahu aleyhi ve sellem- ve ashabı onu gördüler. Sahabe­ nin ekserisi aç ve çaresiz idiler. Nebiyy-i Ekrem ashabının hâline de bakmakla gönlü bir parça meşgul oldu. Hemen: Jl öljiJlj ^lüJl ¿jj> DLjI AiJj “Muhakkak ki sana seb’u’l-mesânîyi ve Kur’ân-ı azîmi verdik!” (Hicr Sûresi, 87) âyet-i çelilesi nâzil oluver­ di. Yani Ebû Cehil’in yedi kafilesinden çok daha hayırlı olan Seb’u’l-Mesânîyi, yani Fâtiha’yı ve Kur’ân-ı azîmi verdik, buyruldu. Cenâb-ı Hak Nebiyy-i Ekrem’in bunu kendisi için is­ temediğini de bilmekle: '^ by^ Sfj “Sen onlar için de mahzun olma!” (Nahl Sûresi, 127) ¿^pj ¿¿i> 5^ıj “Ve mü’minlere kanatlarını ger!” (Hicr Sûresi, 88) buyurdu