Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Bundan sonra Es’ad gibi dünyaya meyi etmem. Senin bağının kapısın da otururum, dünyayı terk ederim. Durur hiçî-i mâzî lücce sürh-ı meşiyyette Bu târikî-i müstakbel-i kebûd im sermediyyette Durur bir kibriyâ-yı bi-nihâyet nûr-u zulmette Beraber cümle mevcûdât ve eşya hep muhabbette Denizler dalgalar yıldızla etrafımda hep mahrem Ağaçlar, cûylar, kışla, çiçekler dâima hurrem Abdulhak Hamid Kürsî-i İstiğrak’tan 93