Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Senin dîdânnın nurları iki âlemin kalbinden kasveti alıp götürdü. Senin yanağının baharıyla ferah gülistanı tazelendi. Senin hilâle benzeyen kaşının senesinde tâk-ı Kisrâ’nın yıkılmasın dan ferah tavanı ve duvarı ne güzel mâmur oldu. Hilâl: Kaş Hilâl, ay doğmasıdır, velâdet-i nübüvvet. Rasûl-i Kibriyâ doğduğu za man Kisrâ’nın sarayı yıkıldı. Eğer senin şimşâda benzeyen endâmından ayrı bir ferahlık duymazsam düşmanımın kin ile dolu sinesi benim yüzümden sevinsin. Şimşâd; şimşir ağacı. Benim gözüm ezel gününde ayne’l-yakîn bildi ki, senin dergâhında ağ lamak ferah duymaktan daha iyidir. Ey Es’ad, zühd ve riyadan murâd elde edilmez. Ferahın yüzü ancak aş kın ışığında görülebilir. Aşkın ışığı olmasa ferah görülemez. 1 41