Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Sevgilinin kan döken gamzesiyle; yani yan bakışıyla yaralanalı beri Cansız cesedim bir mezar taşına döndü. Doktora dedim; inleyen gönüle merhametin varsa, Neşterini çek ve sakın yarama yara açma!, Aşk hastasıyım, derdime çare yok, boşuna uğraşma! Mânâ âleminde güzelin boyunu gördüm. , . , Gül kokan yanağını görünce bülbüle döndüm. Adını “hal” yani “ben” koyduğu inci danelerini yüzüne saçmıştır. Anber kokan saçlarını deste deste edip Âşıkların gönül kuşunu avlamak için tuzak kurmuş. Hayli zamandır görmedim o şimşat boyluyu Gülmesi dünyayı karıştıran, soyu güzel, gönül çeken sevgiliyi. Neyzen, ağlayıp inlememi ney ile yumuşat, yatıştır! ı Sâki, ateşli âhımt içki ile sakinleştir, Pek kötü haldeyim, gel de mahzûn gönlü sevindir. 227