Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Gül toplayan gözümü kana boyadın. O renkli lâlemi doya doya görme fırsatı vermedin. Temkin, ipini kaşının kılıcı ile; yan bakışınla kestin. Kirpiklerinin oku ile gamlı gönlümü deldin, Gönlüm aşkının ateşiyle yanarak kebap gibi oldu. Bahar günleri geldi ve aşk ehline İmtiyaz geldi. Ey gönül okşayan bülbül, kavgayı kızıştırmaya, coşturmaya gel, Yüksek perdeden al coşarak öt, felekten çekinme, korkma! Ey şarkı söyleyen (bülbül) bahtımın gözünü'uykudan uyandır, Âşıkların meclisini ceng ve febap olmaksızın süsle; İnlememi mü’min, kâfir kim işitse bana acır, Ağlayan gözüme bakarsa gözünden kan döker. Şeydâ Es’ad gibi ben de ay gibi sevgilime Sultanımın kapısına hâl-i arz ettim. Ama çaresiz Nüzhet ondan hiçbir cevap almadı. 225