Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Kıymetli canımı kendi teninden yabancılaştırdın, uzaklaştırdın. Bir gün olup onun evinden çıkmasından korkarım. Ben ayrılıktan Allah’a sığındım. Ey güzelim, sana kavuşmanın vereceği faydadan vaz geçtim, Hiç değilse bende yüzüne bakmaya güç, kuvvet olsaydı. Ey can, dudağını öpmekle gönlümü dinlendirseydim. Sonra da kaşının işaretiyle karşında dimdik dursaydım. Bunların hasretini kefenle mezara götürmeseydim. Ömrüm boyunca senin bir defa sözünde durduğunu görseydim. Senin derdinle ömrümün harap olmasına rıza gösterirdim. Mecnun isteğine hastahane yolundan yani derdine ilaçla çare arama yolundan kavuşmaz. Zevk, safâ sürerek de gayesine ulaşmaz. Es’ad gibi cevr, cefa, eziyet ve üzüntü çekerek maksadına erişir. Nevres, vefa bekleme yolundan murada ermek gayeye ulaşmak zormuş, Sevgilinin köyüne vefa yolundan bir başka yol olsaydı ne iyi olurdu. 209

