Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Câh ve makam, hırsınla herşeyi bilen yaratıcıyı unutma! Hizmet kemerini bağla, Allah’ı unutma. Şu dünya hayatına aldanıp, sonrasındaki kuyuyu; mezarı unutma. Ey gâfil kendine gel ve ânî göçü; birden bire gelen ölümü unutma. Yol yani ölüm ve sonrası korkuludur, bu çok korkulu yolu unutma. Meşhûr hükümdarlar, yüce sultanların, Binlerçesinİn toprak olduğunu Biliyor ve anlıyorken ey gönül, Adi dünyanın zevkiyle, hayatıyla gururlanarak, Sakın dinden uzaklaşıp Allah’ı unutma! Dünyada ne Hüsrev ne de Ferâmuz (1) olacaksın. Olsan da şu vefasız dünyanın onlara ne yaptığını bilmiyor musun? Ölüm nöbeti sana geldiğinde onu kolaylıkla, eziyetsizce geçir. Gece gündüz, gücün yettiği ibadet ve hayır işlerini güç, zor görme, Ansızın gelen seher vaktindeki âhı unutma. Gözüm,: dünyanın süsüne, güzeline bakma. Dünya sonunda tenini ve canını belâ zindanına sokar. Fena yurdunun , zevkinde devamlılık, süreklilik tadı yok. Dünyanın bugünkü bir anlık sevindirmesine aldanma. Sonunda derdiyle âh edeceğini, üzüleceğini unutma! 1. Hüsrev ve Ferâmûz, iki büyük /ran hükümdarı 199